کودکان با دستانشان دنیا را کشف میکنند؛ انگشتان کوچکشان، کاوشگران بیقرار جهاناند. اما گاهی همین دستان، گویی بیپناه میمانند و به ناخن جویدن، پوست کندن و زخمی شدن پناه میبرند. در چنین لحظههایی، آنچه از درون کودک فریاد میزند، یک «مشکل» نیست؛ پیامی است خاموش که میگوید: «دستانم به آشیانهای از جنس آرامش نیاز دارند.»
وقتی باغ حل برای والدین و چراغ حل برای درمانگران نوشته شد، جای خالی یک «آشیانه» در این مسیر حس میشد؛ جایی که کودک در آن احساس امنیت کند و مهارت را نه به چشم تکلیف، که همچون پرندهای آرام در کف دستانش بنشاند. آشیانه حل، همان فضایی است که در آن، به یاری بازی، همدلی و رویکرد راهحلمحور، مهارت مراقبت از دستان را به کودکان هدیه میدهیم.

