اگر نام یک معشوق در شعری به تکرار برسد و در ده‌ها شعر دیگر هم بیاید، خواننده چه تصویری از او پیدا می‌کند؟ در «نادنامه (مجموعه شعر ناد و نی)» امیرحسین فضلی نامی را مرکز قرار داده که از همان شعر آغاز کتاب شنیده می‌شود: «وین سجده به نام ناد، معشوق من است». شعرهای مجموعه پیرامون «ناد» و «نی» می‌چرخند و عاشقانه‌های کتاب با این دو نام ساخته شده‌اند.
«نادنامه» ۲۵۰ صفحه دارد و شعرهایش در پنج فصل چیده شده‌اند. هر شعر عنوانی جداگانه دارد، مثل «بسم الناد»، «مست ناد»، «بازِ ناد»، «ناد و نِی»، «هجران»، «شب دراز»، «تشنه‌ی دیدار» و «باد جدایی». چند عنوان هم از زبان قرآنی و عرفانی آمده‌اند، مثل «هل اتی»، «نبوت عشق» و «ما یشا». شعرها وزن و قافیه دارند و واژه‌هایی مثل می، خرد، هجران، صبر و عشق در آن‌ها تکرار می‌شود. این کتاب شعرهایی در بحر و قالب سنتی دارد که زبانی امروزی‌تر هم در آن‌ها دیده می‌شود.
در شعر آغازین کتاب، شاعر از رنج سخن‌گفتن و ساده‌گویی می‌نویسد و از اینکه شعر را از کودکی با خود پیش برده است. در فصل‌های بعد، موضوع‌ها از وصف معشوق و شوق دیدار تا شکوه از جدایی، تردید و صبر گسترش می‌یابد. عنوان‌هایی مثل «دق الباب»، «شب کلام»، «الکن»، «قافیه» و «بگو» هم نشان می‌دهند زبان و سخن گفتن، خودش یکی از موضوع‌های شعرهاست.
«نادنامه» برای علاقه‌مندان به شعر عاشقانه و عرفانی مناسب است؛ به‌ویژه کسانی که شعر با وزن و قافیه را دوست دارند و می‌خواهند مجموعه‌ای بلند را شعر به شعر بخوانند. اگر دنبال شعری هستید که چند نام و نماد را در طول کتاب دنبال می‌کند، این کتاب برای شما نوشته شده است.
