کتاب به روز رسانی زندگی
ملیکا علیمی برآبادی
وصیت نامه
با من تکه چوبی دفن کنید. شاید یادآور روزهای گذشته و آن خاطرات شیرین باشد.
تکه چوبی که روزی درختی سرزنده بوده و اکنون به خاک نشسته است.
شاید با مرگ من، زندگی جدیدی برای آن آغاز شود
شاید هنگام بارش باران، ریشه هایش دوباره به زندگی بازگردند و به درختی تنومند تبدیل شود.
مثل من که در زندگیم روزهایی را با شادی و غم گذراندم، محبت و دشمنی را تجربه کردم، رنج و خوشحالی را چشیدم.
در کنار آن چوب، خوشی ها و تلخی هایم را دفن کنید ؛ تمام آرزوها و آرمان هایم را.
شاید گوشه ای از خاک زندگی دوباره(یا آرامش) را به یاد آورد و ببیند که چگونه می تواند بعد از مرگ شکوفا شود.
و اگر کسی زمانی از کنار آن گذشت، یاد من در دلش زنده بماند و بداند که حتی در سکوت و خاموشی زندگی ادامه دارد...
شاید آن چوب به یادگار پیام ها و دروس من تبدیل شود و کسانی که از کنار آن می گذرند، لحظه ای درباره زندگی و معانی اش فکر کنند.
با من تکه چوبی دفن کنید، زیرا در نهایت همه چیز به خاک برمی گردد و هر خاکی قصه ای تازه دارد.
