معرفی کتاب «آرامش در آفتاب»

نویسنده: زهرا احمدی اقدم (آذربایجان غربی)

کتاب آرامش در آفتاب مجموعه‌ای از شعرهای سپید و آزاد است که در مرز میان تنهایی، فقدان، اعتراض خاموش و امیدی خسته حرکت می‌کند.
شعرهای این کتاب نه برای توضیح دادن، بلکه برای اعتراف کردن نوشته شده‌اند.

در «آرامش در آفتاب»، خانه فقط یک مکان نیست؛
کوچه، شمعدانی، طاقچه، باران و ماه
همه تبدیل می‌شوند به نشانه‌هایی از زیستن در جهانی که آرام نیست،
اما هنوز می‌شود در آن نفس کشید.

 نمی­خواهم بگویم سهم خانه من آرام شده است.

نمی­خواهم بگویم راه تنهایی دارند گیسوان من

در دقایق من چه مانده است؟ چگونه انتقام بگیرم این همه مرگ بهاران را؟

یا کجا سفر کنم در خراش شب­هایم؟

لعنتی شده است ماه.

اینجا شمعدانی­هایم زیبا نیستند.

اما هنوز باران می­بارد بر تحریر روزگارهایم.

اقرار کن بر شهر شاهد

جایی ندارند خواب­هایم.

زبان شاعر صریح اما شاعرانه است؛
تصویرها تاریک‌اند اما تصنعی نیستند.
مرگِ بهار، خراش شب‌ها، خانه‌ای که خواب در آن جایی ندارد،
و عشقی که هم نجات‌دهنده است هم ویرانگر،
هسته‌ی اصلی شعرهای این مجموعه را شکل می‌دهند.

این کتاب برای مخاطبی نوشته شده که:

• به شعر سپید و معاصر علاقه دارد

• با شعرهای احساسیِ ساده کنار نمی‌آید

• شعر را راهی برای گفت‌وگو با زخم‌ها می‌داند

• به فضای ذهنی، تاریک اما صادق شعر وفادار است

آرامش در آفتاب کتابی نیست که سریع تمام شود؛
کتابی‌ست که بعضی شعرهایش
مدت‌ها
در ذهن می‌مانند.